Bewustzijn

Wat is dat nu eigenlijk precies. Er zijn zoveel meningen over maar voor de meeste onder ons is het toch maar een vaag begrip. Ook voor mij. Maar toch wil ik proberen of ik er iets zinnigs over kan schrijven.

Het woord bestaat uit twee delen namelijk “bewust” en “zijn”. “Zijn” lijkt op het eerste gezicht niet zo moeilijk. “Zijn” betekent gewoon bestaan. Het woord “bewust” is al weer een heel ander paar mouwen. “Bewust” betekent zoiets als beseffen dat je waarneemt. Dit zou dan impliceren dat je ook kan waarnemen zonder dat je dit beseft. Een soort van onbewust zijn maar daar gaan we het hier niet over hebben.

In het eerste geval zou je de vraag kunnen stellen wie er dan bewust waarneemt? Maar ook hoe dat waarnemen dan precies in zijn werk gaat. We hebben zintuigen waarmee we kunnen waarnemen. Maar met de zintuigen nemen we niet echt waar.

Dat wat door de zintuigen wordt doorgegeven moet eerst in het brein worden omgezet in een waarneming. Dan pas kunnen we spreken van waarneming. Afijn, zo denkt men toch. Dan zijn er ook de buitenzintuiglijke waarnemingen. Als je denkt aan wat je gisteren hebt gegeten dan is dat een waarneming die buiten de zintuigen om gaat. De zintuigen hoeven niets door te geven omdat dit al eerder is gebeurd namelijk gisteren.

Dit is niet echt wat men verstaat onder buitenzintuiglijke waarnemingen. We zouden dit misschien ook innerlijke waarnemingen kunnen noemen. Met buitenzintuiglijke waarnemingen bedoelen we dan alle waarnemingen die niet via de zintuigen binnen zijn gekomen. Telepathie is hiervan een voorbeeld.

Nu is het zo dat in het begin van de 20ste eeuw er een wetenschappelijke proef is gedaan die heeft geleidt tot een zeer uitzonderlijke ontdekking, namelijk dat de waarnemer invloed heeft op dat wat wordt waargenomen. Dit wordt het dubbele gleuf experiment genoemd. Door dit experiment is duidelijk geworden dat materie pas ontstaat op het moment dat het wordt waargenomen.

Nu kan ik me voorstellen dat je dit maar moeilijk kan geloven. Wel, het is toch echt een wetenschappelijk bewezen feit. Het experiment is ettelijke malen herhaald omdat de wetenschappers het ook niet konden geloven.

De wetenschap weet met deze ontdekking dan ook geen raad. Het zet alles op zijn kop. Je kunt het zelf bestuderen door op de bovenstaande link te klikken en dat zou je eigenlijk gewoon moeten doen.

Waarnemen is dus niet alleen het waargenomene in je opnemen maar allereerst het in bestaan brengen ervan. Buiten onszelf is er alleen maar een chaotische zee van golven, ook wel het veld genoemd, die door waarneming veranderen in onze werkelijkheid. De werkelijkheid is dan voor iedereen wel een beetje anders. Door overeenstemming en geloof ontstaat er dan een werkelijkheid waarin we bestaan of, beter gezegd, denken te bestaan.

Waarnemen is dus in eerste instantie creëren. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat je alles wat je gewaar wordt zelf creëert. Anderen kunnen ook door jou creaties heen creëren en jouw creaties daarmee beïnvloeden.

Jij kunt creaties van anderen ontvangen en anderen kunnen jouw creaties ontvangen. Dit is wat we communicatie noemen. Natuurlijk spreken we hier dan over ideeën die door wezens worden gedacht. Dat is dan toch nog geen werkelijkheid? Of toch? Wat is dan eigenlijk werkelijkheid als er niets wat je waarneemt echt in de wereld buiten jezelf bestaat? Bestaat het dan alleen maar in je mentaal denkvermogen?

Wel, als we uitgaan van het dubbele gleuf experiment kunnen we in ieder geval stellen dat creatie min of meer hetzelfde is als waarneming. Alles wordt eerst mentaal gecreëerd en pas dan lijkt het te bestaan en kan het worden ervaren.

Eerst is er een gedachte. Door gedachten te denken ontstaan er ideeën. Een idee kan worden gezien als een of meerdere gedachten die een bruikbare samenhang vormen. Een idee is net zo goed een creatie als de uitvoering ervan.

Uiteindelijk, door creatie of door de uitvoering van een creatie krijgt het idee een schijnbaar solide vorm. De solide vormen ontstaan pas als we ermee instemmen en ook echt geloven dat ze bestaan. Dan bestaan ze voor ons ook echt. Alleen blijken die solide vormen niet werkelijk solide te zijn. Toch ervaren we het wel zo.

Je kunt dit simpel uit proberen door naar een tafel te kijken. Je ziet die tafel daar staan. Probeer je nu eens voor te stellen dat die tafel daar niet staat. Staat die tafel er nog? Als het allemaal maar chaotische golven zijn dan zou je toch in staat moeten zijn om die tafel te doen verdwijnen. Waarom verdwijnt die tafel dan niet?

Je kunt simpelweg niet geloven dat die tafel daar niet meer staat. Je gelooft in die tafel en daarom staat die tafel daar nog altijd. Je kunt dat geloof niet zomaar opheffen. Of wel?

Er zijn natuurlijk ook nog andere mensen die hetzelfde geloven en zo jouw geloof bevestigen. Dit maakt de tafel nog meer solide. Maar goed, stel nu dat je je geloof in die tafel kan opheffen zou die tafel er dan nog staan. Niet voor jou maar wel voor de anderen die er nog wel in geloven.

Als je nu denkt: ’Die man is zeker een beetje gek geworden’ dan kan ik je dit niet kwalijk nemen. We hebben ons zo vereenzelvigd met onze creaties dat we geen verschil meer zien tussen de waarnemer en de creaties van de waarnemer.

We denken dat we een creatie zijn. We lopen hier rond met een lichaam en we denken dat we dat lichaam zijn. Probeer je nu eens voor te stellen dat je niet je lichaam bent maar iets dat waarneemt vanuit je lichaam wat is dat iets dan? Dat iets is de waarnemer, de creator.

De waarnemer is geen creatie. De waarnemer is wat creëert. De waarnemer staat buiten alle creatie. Is dat zo? Denk daar maar eens over na.

Maar waarom zou een waarnemer niet ook een creatie kunnen zijn? Een camera is toch iets dat opnames kan registreren. Je kunt een camera dan toch zien als een waarnemer die bestaat? Het verschil tussen een camera en een waarnemer is dat een camera niet kan creëren. Een camera kan alleen maar registreren. Een ander probleem is dat een camera niet kan bestaan tenzij die wordt gecreëerd door een waarnemer.

En zo is het ook met ons lichaam. Het lichaam neemt waar met de zintuigen en registreert de waarnemingen via de hersenen in het verstand. Dan is ons verstandelijk denkvermogen toch de waarnemer? Zo hebben we toch altijd gedacht omdat we ervan uit zijn gegaan dat de waarnemer een grofstoffelijk (de hersenen) of fijnstoffelijk (het verstand) creatie was. Maar is dat wel zo? Kunnen de hersenen of het verstand wel bestaan zonder een waarnemer, (creator)?

Als je dit nog kan volgen dan moet je wel tot de conclusie komen dat de waarnemer (creator) zelf geen creatie is. Maar als ik de waarnemer ben en ik ben geen creatie wie ben ik dan?

Probeer je eerst eens voor te stellen dat je geen lichaam bent. Wat komt er dan in je op? Misschien dat je een ziel bent? En wat is dan een ziel. Een witte lichtgevende bol die zich bevindt rond je hartstreek of in je schedelpan? Als dat zo is dan is dat toch ook een creatie?

Als we ervan uitgaan dat de creator geen creatie is, en dat doen we, dan zouden we ook kunnen stellen dat de creator niet bestaat.

De volgende vraag die we dan moeten stellen is: ‘Wat is dan het bestaan?’ Wanneer zeggen we dat iets bestaat? Moet je het kunnen waarnemen of kunnen er ook zaken zijn die niet waarneembaar zijn en toch bestaan?

Kan er iets bestaan zonder dat het deel uitmaakt van het creatieproces? Alles is energie of het nu vormloze, chaotische golven zijn of de vormen die eruit worden geschapen. Meer is er toch niet? Of zou er toch nog iets zijn? Zou er iets kunnen zijn dat er niet echt is maar toch als de oorzaak van creatie kan worden aangewezen?

Als je dit artikel tot hier gelezen hebt dan moet ik je feliciteren. Je bent een dappere ziel die blijkbaar toch echt wel zou willen weten wie we nu eigenlijk zijn.

We zijn in deze redenering tot een punt gekomen waar we een poging gaan doen om het grootste mysterie aller tijden bloot te leggen.

Ik heb dit in mijn levensfilosofie het “Totaal Weten” genoemd. Ik ben ervan uitgegaan dat er zoiets is als totaal weten. Ik ben ook tot de vaststelling gekomen dat “weten” geen deel uitmaakt van het bestaan.

Dit vereist meer uitleg. Zoals ik het zie, is er een groot verschil tussen iets begrijpen en iets weten. Meestal wordt dit min of meer als hetzelfde beschouwd. Als je het begrijpt dan weet je het ook.

Als je weet dat je morgen een afspraak hebt bij de kapper dan begrijp je precies wat dit inhoud. Begrijpen heeft dan ook inhoud. Ik heb het hier echter over een diepere vorm van begrijpen namelijk weten. Ook zijn er verschillende diepere vormen van weten. Als je weet dat je moeder je gaat bellen en de telefoon gaat en daar is je moeder aan de lijn, is dat een diepere vorm van weten waarin begrijpen nauwelijks of geen rol speelt.

Ik wil hiermee alleen maar zeggen dat begrijpen niet hetzelfde hoeft te zijn als weten. Je kunt blijkbaar weten zonder het te moeten begrijpen. Een andere vorm van weten noemen we intuïtie. Dit is een soort aanvoelen dat iets zo is. Intuïtie is een vorm van weten die nog twijfel toelaat. We voelen aan dat iets zo is maar handelen er vaak toch niet naar omdat dit soort van weten minder zeker is.

De buitenzintuiglijke waarnemingen zijn een nog diepere vorm van weten. Dit is een vorm van weten waar geen twijfel over bestaat. Althans toch niet bij de persoon die deze waarnemingen heeft. Ook deze vorm van weten is niet afhankelijk van iets begrijpen. Begrijpen kan soms wel ondersteunend werken.

De diepste vorm van weten is het pure weten. In mijn levens filosofie maakt puur weten geen deel uit van het bestaan. Ik zal nooit vergeten dat de voetballer Patrick Kluivert tegen zijn coach Louis van Gaal zei: “Als je me nu in het veld brengt, maak ik het verschil ”, of iets in die strekking. Louis besloot om hem in de wedstrijd te brengen en een paar minuten later maakte Patrick Kluivert inderdaad het verschil door een doelpunt te scoren.

Hoe kon hij weten dat dit zou gebeuren. Hoe kon zijn coach weten dat zijn beslissing om hem op dat moment in de wedstrijd te brengen de juiste was. Dit was geen intuïtie noch buitenzintuiglijke waarneming. Dit was vermoedelijk en kwestie van puur weten.

Bij zowel de voetballer als de coach was er geen enkele vorm van twijfel. Ze hebben zelfs niet nagedacht of het wel een goede beslissing zou zijn omdat er anders toch twijfel zou zijn ingeslopen. Ze wisten dat het de juiste beslissing was en daarom gebeurde precies dat wat ze al wisten dat er zou gebeuren.

Als je weet dat iets zo is dan is het zo. Begrijpen heeft daar geen enkele invloed op. Begrijpen is niets anders als de nodige conceptuele voorstellingen hebben die een logisch verband hebben waar je mee kan denken. Begrijpen kan weten alleen maar ondersteunen. Het geeft je de mogelijkheid om meer zeker te zijn waardoor je in een staat van weten kan komen. Ook al kan begrijpen ondersteunend werken wil dat nog niet zeggen dat begrijpen een noodzakelijk onderdeel is van weten.

Puur weten is iets magisch. Begreep Louis van Gaal waarom hij die beslissing nam? Begreep Patrick Kluivert waarom hij wist dat hij het verschil zou maken? Of was het gewoon een gok die toevallig juist was? Ik ben van mening dat wij mensen, diep van binnen, alles al weten wat er te weten valt. Dit zit zo diep van binnen dat het buiten alle vormen van werkelijkheid valt.

Weten is het fundament wat het doen van iets mogelijk maakt. Ik begrijp wel dat er zich mentale leerpatronen vormen in je onderbewustzijn die actie mogelijk maken, maar ik ben ook van mening dat die gedragen worden door een innerlijk weten. Sterker nog, ik ben zelfs de mening toegedaan dat het totale bestaan afkomstig is van het weten.

Ik zal je in het kort proberen uit te leggen wat ik hiermee bedoel.

Voor het bestaan bestond er alleen het weten. Om tot een vorm van bestaan te komen was het echter nodig om iets niet te weten. Door iets niet te weten vormt er zich een wens om dat iets te weten te komen. Dat iets wat we te weten willen komen is eigenlijk niets anders dan weten.

Maar omdat we doen alsof we het niet weten ontstaat bewustzijn. Door bewust te zijn nemen we waar en waarneming, hebben we nu geleerd, is in essentie creatie.

Om nu terug tot weten te komen denken we dat we moeten waarnemen. Maar we weten alles al. Weten maakt iedere waarneming overbodig.

Mijn conclusie: God is weten en zo zijn we allen diep van binnen God. En als je dat woord niet graag hoort dan zijn we diep van binnen allen weten. Bewustzijn is creatie met als bronpotentieel weten. Het doel van bewustzijn is dan om tot weten te komen waarna bewustzijn zich opheft.

Wil je dit gedachtegoed nog op een andere manier belicht zien lees dan “My filosofie about Life”.

Ik hoop dat ik je met dit alles hebt aangemoedigd om zelf op onderzoek uit te gaan en tot je eigen conclusies te komen. Ik wil op geen enkele manier beweren dat mijn visie de juiste is. We kunnen op alle mogelijke manieren proberen de oorsprong van het bestaan te verklaren en geen enkele zal voor 100% waar zijn. Waarheid is ook geen deel van het bestaan. Waarheid en weten zijn in mijn optiek synoniem. Mocht je willen weten hoe ik denk over de waarheid lees dan dit artikel.

Ik kan me goed voorstellen dat je na het lezen van dit alles nogal verward of geïrriteerd bent geraakt. Toch vind ik het belangrijk om mensen tot nadenken te brengen over de essentie van het leven. We zijn lang genoeg voor de gek gehouden. Het wordt nu toch zo langzamerhand tijd dat we wat beter gaan doorzien dat het leven wel eens heel anders in elkaar zou kunnen zitten dan we altijd hebben gedacht.

De wereld is niet om zeep tenzij we een om zeep wereld blijven creëren. Op het moment dat er genoeg mensen stoppen om deze wereld te creëren kunnen we zonder enige moeite een betere doen ontstaan. Als genoeg mensen dit beseffen dan kan de mens zomaar veranderen in een superwezen dat perfect in staat is om een hemel op aarde te creëren.

Wil je jouw mening hierover kwijt laat me dan eens weten wat jij ervan vindt.

2 Comments

  1. Hoi Ad!
    Ik bewonder de diepgang en ook de juistheid van je verhaal!
    Echt knap dat je zo diep in de werkelijkheid hebt kunnen schouwen.
    In grote lijnen ben ik het dus helemaal met je eens.
    Alleen met een paar details niet.
    Ik zal je blog copieren in Word, en dan in de tekst aangeven,
    hoe je het volgens mij beter kunt Zien, nóg meer in
    overeenstemming met de Waarheid, met Weten!
    Maar echt goed wat je hier schrijft, gefeliciteerd ermee!
    Hier kan jij en ook anderen ook horen wat ik over bewustzijn
    en het creatieve vermogen van bewustzijn te zeggen heb:
    Les 29 van mijn luistercursus over de Essentie van de Werkelijkheid:
    De interne dynamiek van Bewustzijn.
    In deze les gaan we heel abstract leren waarnemen!
    Ik laat je zien hoe de schepping ontstaan is uit het Absolute Bewuste Zijn.
    In deze metafysische zienswijze wordt ook duidelijk WAAROM de schepping überhaupt ontstaan is!
    https://soundcloud.com/franslangenkamp/abc-les-29-de-interne-dynamiek/s-LEMbw
    Frans

    Beantwoorden
    • In feite verschillen we maar op twee aspecten van mening.
      Jij bent de mening toegedaan dat er zoiets is als
      een absolute werkelijkheid.
      Ik ben van mening dat de werkelijkheid slechts
      een projectie is vanuit het weten. Het bewustzijn
      is die projectie.

      Vervolgens ben jij van mening dat bewustzijn
      en weten een geheel vormen terwijl ik reden heb
      om aan te nemen dat bewustzijn ontstaat uit weten.

      Met het laatste heb ik minder moeite dan met
      het eerste. Dit omdat met het dubbele gleuf
      experiment onomstotelijk is vast komen te staan
      dat de absolute werkelijkheid niet bestaat.

      Als je dit kan aanvaarden dan vallen er heel
      wat puzzelstukjes op zijn plaats.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.